Obecnie kredyty w walucie obcej (CHF) oprocentowane są na poziomie ok. 5-6 % (stawka LIBOR z marżą). W porównaniu do kredytu zaciągniętego w złotówkach oprocentowanego na poziomie ok. 11 % (WIBOR wraz z marżą), wciąż wydają się dość atrakcyjne. Istotnym czynnikiem wpływającym n
a koszt tej formy finansowania jest też oczywiście kurs waluty. Mimo iż nominalna stopa procentowa kredytu dewizowego jest znacznie niższa od tej zawartej w kredycie złotówkowym, to przy uwzględnieniu wahań kursowych koszt kredytu we frankach szwajcarskich jest wyższy. Wahania te wpływają zarówno na wysokość całości zadłużenia w trakcie jego spłacania, jak też na wysokość odsetek spłacanych każdego miesiąca. Jest to rezultat sposobu przeliczania przez bank transakcji, która polega na wypłacie kredytów dewizowych w złotówkach, co ma zasadniczy wpływ na koszt takiego kredytu.
Bank zarabia tutaj na odsetkach od kredytu, oraz na tzw. spreadzie. Spread walutowy to określenie oznaczające różnicę pomiędzy kursem wypłaty kredytu (kurs kupna waluty) a kursem po jakim jest on spłacany przez klienta (kurs sprzedaży). Jest to dodatkowy koszt, który podnosi ratę kredytu w walucie. Bank - rzecz jasna - dąży do tego, aby kupować waluty jak najtaniej, a sprzedawać możliwie najdrożej. Różnice na spreadzie mogą dochodzić nawet do kilkunastu procent, ale średnio jest to od 5 do 7 %.
Ponadto większość banków standardowo nie daje swoim klientom możliwości spłat kredytu w jego walucie, efektem czego klient uzależniony jest od kursów bankowych. Sytuację dodatkowo komplikuje to, że im dłuższy okres kredytowania, tym trudniej jest przewidzieć przyszłe kursy walutowe. Można oczywiście skorzystać z możliwości przewalutowania kredytu na złotówki. Jednak decyzja o przewalutowaniu kredytu na polskie złote nie oznacza, że będzie to krok w dobrym kierunku, gdyż kurs walutowy może w przyszłości zmienić się również na korzyść kredytobiorcy. Należy więc korzystać z takiej opcji rozważnie, pamiętając również o dodatkowej prowizji, którą bank zwykle pobiera przy tej okazji.